Coordinación: XOÁN CARLOS DOMÍNGUEZ ALBERTE e BALDO RAMOS
Prólogo de Xesús Alonso Montero

Volverlles a palabra é o intento de lles render unha solidaria e conmovida homenaxe a todas as mulleres e homes que foron represaliados pola ditadura franquista por pensar e vivir libremente nun país que comezaba a nacer.

Contén contribucións escritas e gráficas de:
Marilar ALEIXANDRE, ALEXANDRO, An ALFAYA, Xesús ALONSO MONTERO, Manuel ÁLVAREZ TORNEIRO, Anxo ANGUEIRA, Blanca BARRIO, Carmen BLANCO, Mané BOÁN, Xurxo BORRAZÁS, Pilar BUELA, Marica CAMPO, Darío Xohán CABANA, Víctor CAMPIO PEREIRA, Xosé Carlos CANEIRO, Ramón CARIDE OGANDO, Arturo CASAS, Delfín CASEIRO, Francisco CASTRO, María DO CEBREIRO, Olalla COCIÑA, Alfonso COSTA, Bento DA CRUZ, Marta DACOSTA, Isaac DÍAZ PARDO, X. Antón L. DOBAO, Xoán Carlos DOMÍNGUEZ ALBERTE, Estíbaliz ESPINOSA, Xosé FERNÁNDEZ FERREIRO, Francisco X. FERNÁNDEZ NAVAL, Celso FERNÁNDEZ SANMARTÍN, Manuel FIGUEIRAS, Salvador GARCÍA-BODAÑO, Raúl GÓMEZ PATO, Carlos GONZÁLEZ VILLAR, Bieito IGLESIAS, Marcos JUNCAL, Arcadio LÓPEZ-CASANOVA, Antón LOPO, Xulio LÓPEZ VALCÁRCEL, Igor LUGRIS, Paula MARIÑO, Paco MARTÍN, Franck MEYER, Xosé Manuel MILLÁN OTERO, B. MOREIRAS, Xosé NEIRA VILAS, Isidro NOVO, Olga NOVO, Pablo OTERO, Manuel OUTEIRIÑO, Pilar PALLARÉS, Chus PATO, Francisco PAZOS, Emma PEDREIRA, Baldo RAMOS, Antón RIVEIRO COELLO, Manoel RIVEIRO LOUREIRO, Elvira RIVEIRO TOBÍO, Claudio RODRÍGUEZ FER, Xurxo SIERRA VELOSO, Vítor VAQUEIRO, Eva VEIGA, Manuel VEIGA, Martín VEIGA, José VIALE MOUTINHO, Manuel VIDAL VILLAVERDE, Manuel VILANOVA, Miro VILLAR, VIRXILIO e Xosé VIZOSO.

«Xa non está na nosa man devolverlles a vida, nin liberalos dos anos de prisión, nin impedir aldraxes e calumnias, pero está na nosa man, aínda que tarde, evocar a súa verdadeira voz, facelos falar desde a súa dignidade. [...] O presente volume está, de cheo, nese compromiso: o de “volverlles a palabra” a todos aqueles que non puideron falar e, sobre todo, a aqueles que decidiron falar, pagando, tantas e tantas veces, un duro prezo, o que impuña a barbarie franquista. Conscientes deste compromiso, Baldo Ramos e Xoán Carlos Domínguez Alberte non repararon en esforzos para que un número importante de voces de hoxe se xuntasen, nesta tribuna da dignidade civil, para “volverlles a palabra” —simbolicamente, cando menos— a miles e miles de homes e de mulleres que, para moitos de nós, están na raíz dos nosos mellores compromisos cívicos.»

XESÚS ALONSO MONTERO, no prólogo do libro

____