Literacki fenomen. Książka, która przez lata nie schodziła z list bestsellerów na całym świecie.

Laureatka Nagrody Pulitzera, a także m.in. National Book Critics Circle Award, Los Angeles Times Book Prize i Abby Award.

„Gdy spoglądam wstecz na swoje dzieciństwo, zastanawiam się, jak w ogóle udało mi się przeżyć”. Tymi słowami Frank McCourt rozpoczyna jedną z najbardziej poruszających i najczęściej nagradzanych autobiografii w historii. To nie jest zwykła opowieść o biedzie – to hymn na cześć ludzkiego ducha, przetrwania i miłości, która tli się nawet w najmroczniejszych zakątkach irlandzkiego Limerick.

Po powrocie swojej rodziny ze Stanów do ojczystej Irlandii urodzony na Brooklynie mały Frank dorasta w cieniu wielkiego kryzysu, borykając się z nędzą, deszczową aurą Irlandii i wiecznym głodem. Jego ojciec, Malachy, to człowiek o złotym sercu, który jednak każdy zarobiony grosz zostawia w pubie, przepijając szansę rodziny na lepsze jutro. Angela, matka Franka, to cicha bohaterka pełnej znoju codzienności, która z godnością znosi kolejne upokorzenia, byle tylko zapewnić dzieciom choćby skórkę chleba. Wszyscy razem, obcy we własnej ojczyźnie, muszą stawić czoło biedzie, widmu głodu, nietolerancji i obojętności.

„Prochy Angeli” to napisana z rozbrajającą szczerością kronika dzieciństwa spędzonego w zawilgoconych alejkach, gdzie humor miesza się z rozpaczą, a dziecięca naiwność pozwala widzieć magię tam, gdzie dorośli dostrzegają tylko brud.