Narukido Sada to młoda, zdolna redaktorka — choć jest doceniana za swoją pracę, zawsze stoi z boku. Trudno się dziwić: od najmłodszych lat najbardziej żywa się czuje, gdy w całkowitej ciemności układa przed sobą kolorowe wycinanki podczas gry w fukuwarai. Nad Sadą jak zmora wisi również niesławna historia z dzieciństwa, gdy w ramach ceremoniału pogrzebowego w dalekim kraju zjadła ludzkie mięso. Spotkania z niepokornym pisarzem‑zapaśnikiem, który rozmiłował się w słowach, i niewidomym młodzieńcem o gorącym temperamencie oraz rodząca się przyjaźń z najpiękniejszą koleżanką w redakcji sprawią, że sterylny świat Sady zacznie nabierać życia.

Powieść Oczy, nosy, usta, brwi cechują wyobraźnia, groteskowy humor i nieustanne łamanie decorum. Kanako Nishi udowadnia, że cielesność to wciąż temat, o którym rozmawiamy mało i najczęściej ogródkami. Po lekturze tak jak Sada nabierzemy ochoty, by z czułością wystawić nasze ciała na słońce i poczuć orzeźwiający wiatr.

Sada patrzyła na twarz Moriguchiego na ekranie. Co to była za interesująca twarz! Wszystkie jej części kompletnie lekceważyły podstawowe założenia dotyczące tego, gdzie powinny się znajdować. Były całkowicie wolne, tkwiły tam, gdzie miały ochotę. Już od samego patrzenia Sadę zaczynały świerzbić opuszki. Właśnie dlatego ustawiła zdjęcie zapaśnika jako tapetę na swoim pulpicie. Zawsze chciała mieć tę twarz w zasięgu wzroku.

— Naprawdę mi się podoba — wyszeptała, a cała redakcja spojrzała na nią przerażona.