Félix Vallotton’un 1892 tarihli Mont-Blanc eseri, dağ siluetini litografi tekniğinin sağladığı güçlü ton geçişleriyle sade ve etkileyici bir kompozisyon içinde ele alır. Zirve hattı ve çevresindeki atmosfer, kontrollü bir ışık-gölge dengesiyle belirginleşir.

Erken dönem yaklaşımında bej ve siyah tonlar arasındaki keskin kontrast, sahneye grafik bir yoğunluk kazandırır. Formlar indirgenmiş, doğa ise yalın bir görsel yapı üzerinden aktarılmıştır.

Salon, çalışma alanı veya nötr tonlu iç mekânlarda güçlü ve dengeli bir odak oluşturur.