Deze Chileense peper  met de naam pepe canelo of kortweg canelo is nauw verwant aan de Tasmaanse bergpeper, en heeft soortgelijke culinaire 'papieren'. 

Die Tasmaanse peper werd voorheen net als de pepe canelo tot het plantengeslacht Drymis gerekend, tegenwoordig tot  het geslacht Tasmannia.

De canelo is een groenblijvende struik of een kegelvormige boom, naargelang de omstandigheden, en komt voor in Chili en Argentinië. In drogere gebieden zal het een struik zijn van 3 tot 5 meter hoogte, in de regenachtige, koude zuidelijke regio's groeit hij als boom en wordt hij 25-30 meter hoog.

De bladeren zijn net als de schors aromatisch. Ze hebben gladde randen en zijn vaak blauwgroen aan de onderkant. De afzonderlijke, gesteelde bloemen staan in trossenmlangs de stam. Elke ivoorwitte bloem kan tot vier centimeter in diameter zijn, met een variabel aantal bloemblaadjes (vier tot twintig). De talrijke meeldraden omringen vier of meer vrije carpels, die uitgroeien tot blauwe vlezige bessen, die pepe canelo genoemd worden,  die waarschijnlijk door vogels worden verspreid.

De boom wordt meestal geplant op offerplaatsen, rehues genaamd. De canelo symboliseert voor de Mapuche de kosmische as, zijn wortels gaan diep de aarde in richting de onderwereld, onder de wortels worden alle wapens en verschillen verwijderd, daarom kan onder de boom alleen de waarheid gesproken worden. De takken van de canelo zouden vanuit de stam in vier kruisvormige eenheden groeien en daarmee de vrede symboliseren.

U denkt Mapuche, dat komt me bekend voor. Zeker, ook onze merkén komt van de Mapuche, sterker nog dat is hun handelsmerk!

Alle delen van de plant zijn eetbaar, ook de bast en de bladeren. De vrucht, bekend onder de naam pepe canelo of canelo-peper, is een delicatesse. De vrucht, een besje, smaakt aanvankelijk zoet en fruitig, en doet denken aan kaneel, vandaar de naam, maar ontwikkelt na korte tijd een scherpte die zoals sanshol zachtjes verdooft. De stof hiervoor verantwoordelijk is polygodial, een sesquiterpene dialdehyde die ook in de Tasmannia-vruchtjes aanwezig is en drimenol.

Gebruik

Canelo wordt nauwelijks vers gebruikt, wordt gedroogd om het aroma het best te behouden. De gedroogde besjes vinden hun toepassing in zowel zoete als hartige recepten. Ze passen ze goed bij rood vlees en wild en stoofpotten en combineren goed met exotisch fruit zoals ananas, mango of papaja, zelfs met chocolade.

Net als bij andere pepers, is het bij de canelo-peper niet verstandig deze lang mee te laten koken, omdat de aroma's dan vervliegen. Voeg de peper hoogstens tien minuten voor het einde toe, gekneusd of fijngesneden.

Het is verstandig om voorzichtig te zijn met de dosering, vooral wanneer de peper vers gemalen over voedsel wordt gestrooid.

Doe eens enkele korrels in je gin of gin-cocktail; vooraf het liefst in wat gin laten wellen.

Geur en smaak

Tussen de geurende componenten tref je er veel aan die ook in zwarte peper voor komen, behalve de safrol, die zorgt voor het onmiskenbaar kaneelaccent waaraan de plant haar populaire naam dankt. In canelo proef je net als in Tasmaanse peper mirte en nootmuskaat, maar ook jeneverbes, waarmee hij goed combineert.

• alpha-pineen (11%)
• beta-pineen (17,4%)
• beta-caryophyleen, ook voor komend in oregano, kruidnagel, lavendel en hennep, en
• bicyclo germaceen-D (4,4%), verantwoordelijk voor de houtgeur,
• limoneen (5%), met de karakteristieke citrusgeur, en
• alpha-phellandreen ( circa 2%), ook wel eucalyptus genoemd

Kenmerken:

• 100% vruchten van de Drymis winteri
• oorsprong: Patagonië, Chili

Assortiment

• verkrijgbaar in glas (60 gram), stazak (diverse gewichtsklassen) 
• grotere hoeveelheden dan getoond op aanvraag

Bewaren

• batchnummer **220238
• tenminste houdbaar tot september 2027 (09-2027)