Niemand kan tegen het helpen van een ernstig ziek medemens zijn. Dat is de reden waarom in Nederland zo’n 3 5 miljoen mensen een ‘ja’ hebben laten registreren op de vraag: “Ben je bereid om na je dood je organen af te staan voor een ziek iemand die hiermee verder kan leven?”

Maar deze vraag is niet helemaal correct. Hij zou moeten luiden:

“Ben je bereid je organen af te staan ook als je zeker weet dat je nog leeft maar wel hersendood bent verklaard omdat je lichaam (lees hersens) niet meer reageert op bepaalde prikkels? Ben je bereid om je dan zonder narcose open te laten snijden terwijl de kans groot is dat je alles voelt en je vóór de operatie wellicht nog bij had kunnen komen?”

Als de laatste vraag zou worden gesteld zouden weinig mensen zich meer laten registreren en zouden er in het medische circuit bijzonder weinig organen terechtkomen.

Duizenden mensen hebben zich op basis van de voortdurende non-informatieve campagnes met de beste bedoelingen laten registreren als orgaandonor. Hún intentie is zuiver.

Toen Ger Lodewick met dit boek begon was zijn drijfveer informatie te verstrekken die voorkomt dat nog meer mensen een besluit nemen op grond van onwaarheid en incorrecte voorlichting waardoor ze later eventueel met een schuldgevoel door het leven gaan.

Met behoud van de compassie met een ernstig ziek mens die een ander orgaan wenst heeft Ger Lodewick in een jarenlang zoekproces de problematiek van orgaandonatie onderzocht vanuit het perspectief van de donor en diens nabestaanden. In dit onderzoek maakt hij onder andere gebruik van informatie van medische deskundigen als specialisten anesthesisten cardiologen chirurgen etc. en van gesprekken met familieleden van donoren.

De resultaten van zijn onderzoek kunnen confronterend zijn voor wie zich niet of nauwelijks in dit thema heeft verdiept en voor nabestaanden van orgaandonoren. Lodewick beseft dit heel goed en hoopt dat deze mensen dit boek niet als een beschuldiging opvatten. Met de kennis van toen is een registratie tot stand gekomen of een besluit genomen.

Deze kennis was gebaseerd op het drijfzand van de onjuiste voorlichting door een aantal specialisten op het gebied van orgaantransplantatie en door de overheid die toestaat dat iemand dood verklaard wordt die het niet is.

Dit boek met een openhartig en indringend voorwoord van de bekende cardioloog Pim van Lommel (auteur van bestseller Eindeloos bewustzijn) is niet bedoeld als keuzeadvies maar als informatiebron. Kies zelf met gebruikmaking van alle mogelijke informatie die je ter beschikking staat en laat je niet misleiden door goed geoliede marketingcampagnes

“Niemand mag schade worden berokkend zelfs niet als daar voor anderen iets goeds uit zou komen.”

— Edmund D. Pellegrino
hoogleraar Medicijnen en Medische Ethiek

“Het fundamentele probleem is dat je geen organen kunt transplanteren van een echte dode. Vandaar ook de pogingen om ‘dood’ opnieuw te definiëren met ‘hersendood’ om transplantatie maar mogelijk te maken.”

— David W. Evans
cardioloog