Félix Vallotton’un 1911 tarihli Coucher de Soleil Jaune et Vert eseri, gün batımını sarı ve yeşil tonların hâkimiyetinde sadeleştirilmiş bir peyzaj olarak ele alır. Ufuk çizgisi boyunca yayılan ışık geçişleri, kompozisyonun temel görsel ritmini oluşturur.

Sanatçının geç dönem yaklaşımında görülen geniş renk yüzeyleri ve net konturlar, sahneye kontrollü ve grafik bir yapı kazandırır. Doğa, yoğunlaştırılmış renk ilişkileri üzerinden sakin bir atmosferle aktarılır.

Salon, yemek alanı veya doğal ışık alan iç mekânlarda dengeli ve sıcak bir görsel etki oluşturur.